Afkicken van Internet Verslaving

Laptop-loze zondag

Vroeger hadden we een tijdlang de autoloze zondag. Ik was klein en wist niet waarom dat was maar het was geweldig! Wij hadden een rolschaatsclubje met kinderen uit de buurt en we gingen op die autoloze zondagen rolschaatsen op de snelweg! Iets te kunnen doen omdat iets anders niet kon: dat opende allerlei  nieuwe mogelijkheden!

Balans is belangrijk. Evenwicht. Het juiste midden. Dat vind je alleen door te weten wanneer je uit balans bent, uit evenwicht; te veel links of rechts, hoog of laag, te druk of te rustig … Mijn opa zei al: “Alles waar ‘te’ voor staat is niet goed, behalve te-vreden, te-samen en te-huis (thuis).”

Sinds ik mijn weg makkelijker vind in de sociale media maak ik daar meer en meer gebruik van: Facebook, Twitter, LinkedIn, Gmail, Youtube, mijn website, mijn blog, de krant enzovoorts. Ik kreeg het gevoel dat het ‘te’ werd. Ik kreeg behoefte aan dat gevoel van de autoloze zondag. Ik wilde iets doen wat je gaat doen als je dat wat gewoon is niet kunt doen, zonder vooraf te weten wat dat zou zijn: ik wilde een nieuwe sleur doorbreken die mijn omgang met sociale media is geworden. Ik wilde vrijheid!

Ik heb afgelopen zondag voor mezelf de eerste LaptopLoze Zondag ingesteld. Ik heb mijn telefoon wel gebruikt om mee te bellen. Ik heb zelfs een sms’je verstuurd. Maar ik ben er niet mee online gegaan. Ik heb niet aan documenten gewerkt. Ik heb Facebook, Twitter en LinkedIn niet gecheckt. Ik heb niet van me laten horen. Ik was afwezig, offline. En om in termen van de autoloze zondag te schrijven: de weg bleef helemaal leeg, al het internetverkeer bleef thuis en ik kon gaan en staan waar ik wilde, ik kon rolschaatsen op de snelweg!

Dit leverde mij een zondag op waarin ik veel meer rust ervaarde dan anders en vooral vrijheid. En dat gevoel van vrijheid, daar gaat het mij om. Alle moderne mensen zijn vrijbuiters. We willen de dingen zoals wij ze willen. We willen wel werken voor geld maar dat geld is om ons vrijer te voelen: we kunnen dan meer doen van wat wij willen.
De sociale media geven ons een groter gevoel van vrijheid: we kunnen nog gemakkelijker communiceren, informatie vergaren, onszelf uiten en ons geliefd voelen door grote groepen vrienden. Maar let eens op: ben je echt nog vrij? Of hebben de sociale media inmiddels een verslavend effect op je, kun je niet meer zonder, moet je steeds je email checken en ben je bang dat je iets zult missen of gemist zult worden? Durf je nog wel je huis uit zonder je smartphone? Als je die per ongeluk vergeten bent, ga je er dan voor terug? Ook als je alleen maar eventjes een boodschap ging doen?
Ben je nog in balans of er allang ver uit? Is het bij jou ook ‘te’ geworden?

Zou het mogelijk zijn om een hele dag iets anders te doen dan continu beschikbaar te zijn voor al je online vrienden en contacten? Kun je je nog voorstellen dat je een dag zonder bent? Gaat het leven dan gewoon door en ga je andere dingen doen of raak je bij de gedachte alleen al lichtelijk of zelfs zwaar in paniek?

Ik doe sinds afgelopen zondag Experiment LaptopLoze Zondag om te zien wat dat met me doet. De eerste keer voelde het al heerlijk. Ik heb in mijn pyama televisie gekeken en heb ontdekt dat er op zondagochtend heel veel leuke en interessante televisieprogramma’s zijn. ’s Middags heb ik, zonder mijn smartphone, een strandwandeling gemaakt en warme chocomel gedronken. En toen ik thuiskwam heb ik niet direct op mijn Facebookpage gekeken of ik alweer nieuwe fans heb maar heb ik eens op de bank gezeten zonder enige afleiding.

Hoe vaak zit je nog gewoon te zitten en in de verte te staren? Hoe vaak mag je nog een beetje dagdromen van jezelf? Ben je je er überhaupt van bewust dat de creatieve geest steeds minder ruimte krijgt door het dichtslibben van onze tijd met sociale media?

Ik daag je uit om met mij Experiment LaptopLoze Zondag aan te gaan: een keer per week een offline dag te nemen. Als een hele dag echt te veel gevraagd is kijk dan eens of je het een halve dag kunt doen. Of misschien een kwart dag. Of twee uur. Of een uur…
Ik ben benieuwd wat dat voor je doet. Wat heb je gedaan in die tijd? Hoe voelde dat? Kon je jezelf zomaar een beetje laten “zijn”? Of moest je de tijd per se met iets anders opvullen?
Schoof er iets terug in balans? Wat was dat? Kwam er iets aan bod dat lang had moeten wachten op een beetje ruimte? Of was je geobsedeerd door het verstrijken van de tijd en kon je niet wachten tot je weer online zou gaan?

Laat het me weten. Ik ben benieuwd.

Op balans! Op evenwicht tussen druk en rustig, veel en weinig, buiten en binnen, spreken en zwijgen, delen en voor jezelf houden… Op jou,

Miriam Aziz

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: